بسم الله الرحمن الرحیم لتجدن اشد الناس عداوة للذین آمنوا الیهود و الذین اشرکوا ** قطعا، يهود و مشركان را دشمنترين مردم نسبت به مؤمنان خواهي يافت. (سوره 5 آیه 82)

چرا اکثر ثروتمندان به انبیای الهی ایمان نمی آورند؟


پرسش
: وقتی تاریخ پیامبران را مرور می‌کنیم، متوجّه می‌شویم که معمولاً افراد فقیر و ضعیف جامعه به آن‌ها ایمان ‌آورده، و در مواقع نیاز، در مقابل دشمنان از آن‌ها حمایت کرده‌اند. چه عللی وجود داشته است که اکثر ثروتمندان و مرفّهین، نه تنها به انبیای الاهی ایمان نمی‌آوردند، بلکه چه بسا در صدد آزار، تبعید، و حتّی قتل آن‌ها بوده‌اند؟

 


پاسخ: از عوامل مهمّ مخالفت متعصّبانه‌ی گروهی از مردم با پیامبران، اسراف و خوش گذرانی و دنیاخواهی آنان بود، تا آن‌جا که این دنیاخواهان و پول پرستان حاضر می‌شدند هر چه دارند، در راه مبارزه با آرمان‌های پیامبران صرف کنند:


إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ؛
یعنی: آن‌ها كه كافر شدند، اموالشان را براى بازداشتنِ(مردم) از راه خدا خرج مى‏ كنند.

بر خلاف این گروه، طبقه‌های پایین‌تر اجتماع، معمولاً دعوت پیامبران را اجابت می‌کردند و از یاوران پایدار آن‌ها می‌شدند. ریشه‌ی جنگ پایدار و همیشگی میان فقر و غنا، در همین خصلت است. به همین دلیل بود که ثروتمندان به پیامبران طعنه می‌زدند که فقیران را به پشتیبانی و همراهی می‌گیرند.

ثروتمندان همواره در تنعّم و لذّت بودند و از این وضع بهره می‌بردند؛ پس هرگز خشنود نبودند که اوضاع دگرگون شود و منافع ایشان در خطر افتد. از این گذشته، اصولاً ثروت، طغیان می‌آورد، امّا فقر معمولاً نفس را رام و آرام می‌کند و زمینه‌‌ی پذیرش دعوت حق را فراهم می‌سازد.

انتها/