بسم الله الرحمن الرحیم لتجدن اشد الناس عداوة للذین آمنوا الیهود و الذین اشرکوا ** قطعا، يهود و مشركان را دشمنترين مردم نسبت به مؤمنان خواهي يافت. (سوره 5 آیه 82)

چرا حضرت ابراهیم(ع)، فلسطین را برای هجرت و تبلیغ، انتخاب کرد؟


پرسش:
در برهه‌ای از زندگی حضرت ابراهیم علیه‌السلام می‌بینیم: وقتی که ایشان پس از سال‌ها تلاش در سرزمین بابل، به اجبار نمرودیان، تصمیم به هجرت گرفت،  فلسطین را برای تبلیغ پیام الاهی برگزید. آیا انتخاب این سرزمین، اتّفاقی بود، یا این‌که دلیل خاصّی داشت؟

 


پاسخ: فلسطین، مرکز انتشار اخبار در منطقه بود، زیرا بر سر راه کاروان‌های تجاری روم به آفریقا و آسیا قرار داشت و از سمت آب به قبرس می‌رسید که مرکز تجاری آن روز بود. از سمت شرق نیز به عربستان و عراق و ایران منتهی می‌شد. در جنوب آن، مصر و حبشه، و در شمال آن، ترکیّه و روم قرار داشت. کاروان‌های تجاری همواره از این مکان رفت و آمد می‌کردند. با استقرار حضرت ابراهیم علیه‌السلام در فلسطین، افرادی که از آن‌جا می‌گذشتند، سخن خدا را می‌شنیدند. آن منطقه از نظر اقتصادی نیز در موقعیّت بسیار خوبی بود.  بنابر این، امکانات منطقه‌ی فلسطین برای تبلیغ دین بسیار آماده بود.

از طرفی، این منطقه در آن روز، با وجود داشتن موقعیّت جغرافیایی و اقتصادی قابل توجّه، قدرت متمرکزی نداشت؛ از این رو، سرسلسله‌های طاغوت، در آن‌جا مانع تبلیغات ابراهیم علیه‌السلام نبودند و تلاش او برای یکتاپرستی مردم به ثمر نشست.

آن حضرت در فلسطین، به امر الاهی، در بلندای موره  که امروز مسجد قدس بر آن بنا شده است، عبادت می‌کرد و آن را قبله‌ی خویش قرار داد. وضعیّت اقوامی که آن روز در آن‌جا مستقر بودند، برای ما روشن نیست. در کل، از این‌که آن پیامبر بزرگوار را پذیرفتند و با وی نجنگیدند و او توانست در آن‌جا زندگی کند، می‌توان دریافت که قابلیّت پذیرش توحید و دین را داشته‌اند. بنی‌اسرائیل تلاش کرده‌اند در طول تاریخ، آن‌ها را مردمی شریر و دین‌گریز و دین‌ستیز معرّفی کنند، در حالی که از استقرار ابراهیم علیه‌السّلام در آن‌جا و ادامه‌ی نسل ایشان در آن منطقه، خلاف این سخن به دست می‌آید؛ به‌ویژه با توجّه به این نکته که مردم آن منطقه، مجبور به پذیرش ایشان نبودند.