بسم الله الرحمن الرحیم لتجدن اشد الناس عداوة للذین آمنوا الیهود و الذین اشرکوا ** قطعا، يهود و مشركان را دشمنترين مردم نسبت به مؤمنان خواهي يافت. (سوره 5 آیه 82)

نکته های ناب

مراد از «ذبح عظیم» در جریان حضرت ابراهیم (ع) چیست؟

مراد از «ذبح عظیم» در جریان حضرت ابراهیم (ع) چیست؟
پرسش:
مراد از «ذبح عظیم» که خداوند در جریان آزمایش تاریخی حضرت ابراهیم علیه‌السّلام از آن نام می‌برد، چیست؟

 


پاسخ: عدّه‌ای مراد از «ذبح عظیم» را قوچ قربانی دانسته‌اند، و در تفسیر عظیم بودن آن، نظرهای مختلفی داده‌اند:


1. این ذبح مقبول درگاه الاهی شد؛
2. این قوچ بزرگ‌تر از قوچ‌های دیگر بود؛
3. این قوچ چهل سال در بهشت چریده بود؛
4. این قوچ از نزد خدا بود؛
5. خون‌بهای عبد عظیم بود.


در مقابل، برخی دیگر این نظر و توجیه‌ها را نپذیرفته‌، و منظور از «ذبح عظیم» را طبق روایتی از امام رضا علیه‌السّلام،  حضرت سیّدالشهدا علیه‌السّلام می‌دانند.  این گروه، در توضیح نظریّه‌ی خود می‌گویند:

با جایگزینی ذبح آن حضرت به جای اسماعیل علیه‌السّلام، استمرار امامت در دو زمینه ممکن شد:


1. در فیزیک و نسل: اگر اسماعیل علیه‌السّلام آن‌جا کشته می‌شد، پیامبر اسلام صلّی الله علیه و آله و علی بن ابی طالب علیه‌السّلام نیز به عرصه‌ی وجود نمی‌آمدند. پس جایگزینی ذبح حسین علیه‌السّلام به جای اسماعیل علیه‌السّلام باعث شد که اسماعیل علیه‌السّلام بماند تا آن‌ها به دنیا بیایند؛


2. در بقا و استمرار دین و دین‌داری: امامت در زمان امام حسین علیه‌السّلام به مرحلۀ پرخطری رسیده بود. اگر شهادت امام حسین علیه‌السّلام نبود، جریان دین‌داری و امامت از بین رفته بود. ذبح حسین علیه‌السّلام در حادثه‌ی عاشورا، اسلام را زنده نگه داشت. در واقع، این ذبح عظیم، هم تداوم در نسل امامت را ممکن ساخت و هم استمرار دین را در پی داشت تا حکومت آخرالزّمان، آمادگی تشکیل یابد.