بسم الله الرحمن الرحیم لتجدن اشد الناس عداوة للذین آمنوا الیهود و الذین اشرکوا ** قطعا، يهود و مشركان را دشمنترين مردم نسبت به مؤمنان خواهي يافت. (سوره 5 آیه 82)

انتظارات مادی یهود از پیامبران

 

 انتظارات مادی یهود از پیامبران

 بنا بر آنچه از قرآن و کتاب‌های مقدس و تاریخ بنی‌اسرائیل برمی‌آید، یهود به‌سبب سرخوردگی‌های تاریخی، مانند مقطع زمانی بین یوسف(ع) تا موسی(ع) و بلای بخت‌النصر و ویرانی معبد سلیمان(ع) و آوارگی چندهزارساله، از انبیا دیگر نه انتظار دیانت و عدالت داشت و نه توجهی به این امور. تمایل و بالاتر از تمایل، تمنای جان‌سوزی که داشت، پیامبری نیرومند با اهداف مادی و ارزش‌های غالب زمینی بود؛ پیامبری که بتواند حکومت دنیوی را برای بنی‌اسرائیل، نژادی که برترش می‌دانستند، فراهم آورد.
انبیایی که می‌آمدند، نه‌تنها چنین آرزویی را برنمی‌آوردند، امکان برآوردن آن را هم نداشتند. آنان یهود بنی‌اسرائیل را به گفتمانی معنوی، یعنی عدالت و محبت و آخرت فرامی‌خواندند و زمانی که با خواسته‌های هم‌زمان و توأمان دنیوی و اخروی بنی‌اسرائیل روبه‌رو می‌شدند، آنها را به «پیامبری ابراهیمی» حواله می‌دادند که از بنی‌اسرائیل نخواهد بود.
عذاب‌ها و تنبیه‌های یادشده در قرآن برای یهود، بیشتر برای همین ناسازگاری و ناظر به ریشه آن در مواجهه با پیامبران‌شان است.

 التیام(فرجام‌شناسی جریان‌های تاریخ)، صص86-87

آدرس تلگرام:https://telegram.me/tarikhtatbighi/1439