بسم الله الرحمن الرحیم لتجدن اشد الناس عداوة للذین آمنوا الیهود و الذین اشرکوا ** قطعا، يهود و مشركان را دشمنترين مردم نسبت به مؤمنان خواهي يافت. (سوره 5 آیه 82)

نکته های ناب

تأسف ابوسفیان از غلبه سپاه مسلمین بعد از اسلام آوردنش

عبدالله‌بن‌زبیر می‌گوید: با پدرم در جنگ یَرموک حضور داشتم؛ اما آن‌قدر کوچک بودم که جنگ برایم امکان‌پذیر نبود. در اثنای نبرد، گروهی را بر فراز تلی، از جنگ برکنار دیدم. به‌سوی ایشان رفتم. ابوسفیان را مشاهده کردم که با چند تن از سران قریش در آن‌جا گرد آمده بودند. این گروه همه از کسانی بودند که پس از فتح مکه، اسلام آورده بودند. من در میان صحبت آنها رسیدم. آنها هم مرا با چشم کودکی نگریستند و چون فکر نمی‌کردند که مفهوم کلماتشان را به‌درستی دریابم، بی‌پروا سخن را ادامه دادند و هیچ‌گونه مجامله و پرده‌پوشی نکردند. آنها به‌محض اینکه مسلمانان اندکی عقب می‌نشستند و رومیان تا حدودی چیره می‌شدند، فریاد می‌کردند: «هان، زنده باد رومیان!»؛ اما آن‌گاه که رومی‌ها به عقب رانده شده، چیرگی سپاه اسلام ظاهر می‌شد، با تأسف صدا می‌زدند: «آه، وای بر شما رومیان!».
در پایان جنگ، هنگامی که رومیان را خداوند شکست‌خورده و فراری ساخت، من داستان را برای پدرم زبیر بازگفتم. خندید و گفت: خدای نابودشان کند؛ هیچ‌گاه دست از کینه‌ورزی‌هایشان برنمی‌دارند. ما که از رومیان برای آنها بهتر هستیم.

علامه عسکری، نقش عایشه در تاریخ اسلام، ج3، صص47-48.

https://t.me/tarikhtatbighi/1627